Cukrzyca ciążowa

Zgodnie z obowiązująca definicją, za cukrzycę ciążową uważa się każdą postać zaburzeń tolerancji glukozy pojawiająca się lub rozpoznaną po raz pierwszy w czasie ciąży. Częstość występowania cukrzycy ciążowej jest zróżnicowana w różnych populacjach i waha się od 0,3% do 12,3%.

W Polsce szacuje się jej częstość na 3%. Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie cukrzycy ciążowej umożliwia prewencję powikłań mogących wystąpić w czasie ciąży, jak również zmniejszenie ryzyka rozwinięcia się cukrzycy po zakończeniu ciąży.

Do grupy ryzyka wystąpienia cukrzycy ciążowej zaliczono kobiety spełniające przynajmniej jedno z poniższych kryteriów:

• Wystąpienie cukrzycy ciążowej w przeszłości

• Stwierdzone zaburzenia tolerancji glukozy lub glukozuria

• Wywiad rodzinny obciążony występowaniem cukrzycy typy 2

W przebiegu ciąży u kobiet z cukrzycą, zarówno przedciążową, jak i cukrzycą ciążową, można mieć do czynienia z różnego stopnia zagrożeniem dotyczącym matki oraz płodu. Pomimo wprowadzenia zasad ścisłego nadzoru diabetologiczno-położniczego nad ta grupą pacjentek nadal obserwuje się występowanie niektórych powikłań w porównaniu z grupa kobiet bez cukrzycy. Spośród zagrożeń i powikłań dotyczących matki najczęściej wymienia się: nadciśnienie tętnicze i EPH-gostezę, zakażenia dróg moczowo płciowych, wielowodzie, uraz porodowy, poród drogą cięcia cesarskiego.

Powikłaniami dotyczącymi płodu lub noworodka są najczęściej: makrosomia lub mikrosomia, śmierć wewnątrzmaciczna lub okołoporodowa, wady wrodzone, powikłania porodowe.

Brak komentarzy